Nvidia's DLSS is een lange weg gegaan sinds de dagen dat de techniek synoniem stond voor een wazig beeld. De nieuwste versie, DLSS 4.5, die in januari 2026 werd uitgebracht, is erop gericht de ervaring verder te verfijnen. Het pronkstuk van deze update is een tweede generatie transformer-model voor Super Resolution, dat scherpere details, strakkere randen en minder visuele artefacten belooft. Maar profiteert iedereen hiervan, of is dit een functie die vooral bedoeld is voor de allernieuwste GPU-technologie? Na uitgebreid testen is onze conclusie genuanceerd: DLSS 4.5 is een duidelijke stap voorwaarts voor sommigen, een twijfelachtige upgrade voor anderen, en een regelrechte achteruitgang voor een aanzienlijk deel van de RTX-gebruikers.
Een scherpere visie: Super Resolution 2.0 ontleed
Centraal in DLSS 4.5 staat een volledig herontworpen Super Resolution-model. Dit model is getraind op een veel grotere dataset van hoge kwaliteit met aanzienlijk meer rekenkracht. Volgens Nvidia vereist het nieuwe transformer-model vijf keer zoveel rekenkracht voor inferentie als zijn voorganger. Het ambitieuze doel is om direct in 'linear space' te werken met een groter contextbewustzijn. Hierdoor blijven contrastrijke verlichting en complexe details beter behouden, terwijl de techniek op intelligente wijze gebruikmaakt van zowel pixel-sampling als motion vector-data uit de game-engine. In theorie leidt dit tot een beeld met fijnere randen, scherpere details en een vermindering van bekende irritaties zoals 'shimmering' en 'ghosting'. Onze tests bevestigen dat DLSS 4.5 de ruwe kantjes van zijn voorganger wegpoetst. Vooral bij snelle bewegingen ziet het beeld er merkbaar beter uit.
DLSS 4.5 introduceert diverse presets – K, M en L – die elk geoptimaliseerd zijn voor verschillende upscaling-scenario's. Preset K blijft de standaard voor DLAA, Quality en Balanced modi, vanwege de lagere rekenkracht die het vereist. Preset M, de standaard voor de Performance-modus, lost artefacten op tegen relatief lage kosten. Preset L is getuned voor zware upscaling in Ultra Performance-scenario's, zoals 4K Ultra Performance. Onze waarnemingen suggereren dat Preset M artefacten in haar kan verbeteren en, samen met Preset L, highlights helderder kan weergeven dan Preset K. Op een 4080 Super in Kingdom Come: Deliverance 2 zorgde Preset M voor een lichte visuele verbetering, vooral bij objecten in de verte, ondanks een kleine daling in prestaties van 55 fps naar 49-50 fps.
De generatiekloof: wie profiteert en wie blijft achter?
Het verhaal van DLSS 4.5 wordt hier ingewikkelder. Nvidia's nieuwste innovatie is geen universele zegen; de impact op de prestaties verschilt enorm per generatie.
De nieuwe garde: RTX 40- en 50-serie
Voor eigenaren van Nvidia GeForce RTX 40-serie GPU's verloopt de overstap naar DLSS 4.5 grotendeels vlekkeloos. We vonden verwaarloosbare verschillen in prestaties – hooguit een verandering van 2,5% in framerate vergeleken met DLSS 4. Deze kaarten profiteren van FP8-precisieversnelling, wat de hogere rekenkosten van het nieuwe model compenseert. Voor deze gebruikers biedt Preset M vaak de optimale balans tussen kwaliteit en prestaties, terwijl Preset L piekprestaties levert in de meest veeleisende scenario's.
De Nvidia GeForce RTX 50-serie GPU's vormen het primaire doelwit voor DLSS 4.5. Hoewel sommige gebruikers een prestatiedaling van 10-20% melden, verwacht Nvidia een bescheidener impact van 2-3%, dankzij de FP8-versnelling. De RTX 50-serie is ontworpen om het volledige potentieel van DLSS 4.5 te benutten met Dynamic Multi-Frame Generation (MFG) en een nieuwe 6X MFG-modus, gepland voor het voorjaar van 2026. Dit dynamische systeem kan tot vijf extra frames genereren per gerenderd frame, waarbij het zich in realtime aanpast aan de GPU-prestaties en de verversingssnelheid van het scherm, in samenwerking met NVIDIA Reflex Low Latency. Vroege rapporten van RTX 5070 Ti-gebruikers in games als Hogwarts Legacy en Dying Light: The Beast beschrijven dat "nep-frames meer aanvoelen als echte frames", met aanzienlijk minder ghosting en artefacten, wat leidt tot een stabielere gameplay. Een RTX 5080 met Preset M op een 4K ultrawide met DLSS Performance leverde uitstekende beelden op tegen een kostprijs van slechts 3-5% aan prestaties. Een RTX 5090 verbeterde met Preset M de beeldkwaliteit, bewegingsscherpte en detailweergave op 4K-resolutie met 2x frame generation en DLAA.
De oudere generaties: RTX 20- en 30-serie
Hier wringt de schoen. De Nvidia GeForce RTX 20- en 30-serie GPU's presteren aanzienlijk slechter met de nieuwe tweede generatie transformer-presets van DLSS 4.5. Community-tests bevestigen dit en laten "aanzienlijke prestatiedalingen" zien vergeleken met DLSS 4 Super Resolution. Deze oudere architecturen missen de essentiële FP8-ondersteuning, waardoor ze een flinke klap krijgen – vaak 20% of meer – wanneer ze DLSS 4.5-profielen gebruiken in plaats van DLSS 4.0.
Het forceren van Preset M of L op deze kaarten kan een enorme impact hebben op de framerate. Een RTX 2070 Super in Cyberpunk 2077 zakte bijvoorbeeld van 90 fps op Preset K naar 62 fps op Preset M en zelfs 55 fps op Preset L. Een vergelijkbaar resultaat zagen we bij een RTX 3060 in een DLAA-test, waar de 52 fps op Preset K kelderde naar 38 fps op Preset L of M. In Fortnite op 3K-resolutie viel een RTX 3070 terug van 160-170 FPS (standaardmodel) naar slechts 90-95 FPS met Preset M. Voor veel gebruikers van de 30-serie blijkt DLSS 4.5 simpelweg te zwaar, waardoor sommigen zelfs terugkeren naar Preset K vanwege de prestatieproblemen.
Gebruikerservaring: navigeren door de nieuwe Nvidia App
DLSS 4.5 werd in januari 2026 uitgerold voor alle GeForce RTX-gebruikers via updates van de Nvidia App en de Game Ready-driver (versie 591.74). De Nvidia App biedt nu de mogelijkheid om DLSS 4.5 handmatig te overschrijven, waardoor gebruikers Super Resolution-presets globaal of per game kunnen instellen. De optie "Recommended" koppelt het juiste model aan de geselecteerde kwaliteitsmodus (K voor DLAA/Quality/Balanced, M for Performance, L for Ultra Performance).
De implementatie is echter niet zonder kinderziektes. Nvidia zou duidelijker moeten communiceren dat DLSS 4.5 Super Resolution niet compatibel is met DLSS Ray Reconstruction. Als Ray Reconstruction actief is, werken de DLSS 4.5 SR-overrides niet; de game gebruikt dan het oudere gecombineerde upscaling/denoising-model. Dit zorgt voor verwarring, omdat het inschakelen van Ray Reconstruction effectief de nieuwe DLSS 4.5-presets uitschakelt. Gebruikers die "Latest" forceren in "DLSS Override – Model Presets" krijgen Preset M, die zich niet automatisch aanpast aan de in-game DLSS-modus. Dit betekent dat gebruikers de preset-letter handmatig moeten afstemmen op hun gewenste modus om te voorkomen dat ze een zwaarder model forceren waar dat niet nodig of zelfs nadelig is.
Hoewel de beeldkwaliteit over het algemeen verbeterd is, zijn de nieuwe modellen niet perfect. We hebben gevallen gezien van "overmatig verscherpte beelden" en kleine reconstructiefouten in sommige games. De nieuwe DLSS 4.5-modellen kunnen soms artefacten bij vegetatie verergeren, wat leidt tot "zichtbaar en storend flikkeren". Voor DLAA op 1440p wordt vaak aangeraden om bij Preset K te blijven, aangezien Preset M in sommige titels kartelige en flikkerende randen kan veroorzaken.
DLSS 4.5: een gerichte upgrade
DLSS 4.5 vertegenwoordigt een grote technologische sprong in Nvidia's upscaling-capaciteiten en verlegt de grenzen van wat mogelijk is bij extreem lage interne resoluties. Games blijven speelbaar bij een interne resolutie van slechts 20% (of 768x432 voor 4K-output). Dat is indrukwekkend en laat zien hoe ver DLSS is gekomen. Wanneer het werkt zoals bedoeld, met name bij de nieuwe Presets M en L, zijn de verbeteringen in bewegingsscherpte en de afname van artefacten duidelijk zichtbaar en zeer welkom.
Voor eigenaren van een RTX 40- en vooral de RTX 50-serie is DLSS 4.5 een aantrekkelijke update. Het biedt superieure beeldkwaliteit met minimale tot geen impact op de prestaties, en legt de basis voor Dynamic Multi-Frame Generation later dit voorjaar. We raden deze gebruikers aan om de nieuwe presets te verkennen, vooral Preset M voor de Performance-modus; de visuele voordelen wegen vaak ruimschoots op tegen de minimale overhead.
Voor eigenaren van een RTX 20- of 30-serie GPU is de situatie minder rooskleurig. De aanzienlijke prestatiedaling, vaak 20% of meer ten opzichte van DLSS 4.0, maakt de nieuwe presets (M en L) grotendeels onbruikbaar. Deze gebruikers kunnen beter vasthouden aan Preset K voor de Quality-, Balanced- en Performance-modi, of oudere DLSS 3-versies overwegen voor maximale framerates. De verbeteringen in beeldkwaliteit rechtvaardigen de zware prestatie-straf simpelweg niet.
De huidige incompatibiliteit met DLSS Ray Reconstruction is een minpunt dat Nvidia snel zou moeten aanpakken, bij voorkeur met duidelijkere communicatie binnen de Nvidia App. Gebruikers zouden niet hoeven te gissen of hun voorkeursmethode voor upscaling wel echt actief is bij het gebruik van ray tracing.
DLSS 4.5 onderstreept Nvidia's voortdurende innovatie op het gebied van AI-gestuurde upscaling. Tegelijkertijd benadrukt het de groeiende kloof tussen de nieuwste hardware en oudere generaties. Deze review laat ons onder de indruk van het potentieel voor toekomstige GPU's, maar we zijn voorzichtig met een algemeen advies aan alle bestaande RTX-gebruikers om direct over te stappen.
Reacties