Bijna een jaar na de wereldpremière in Telluride en slechts enkele weken na de internationale release, verschijnt "Hamnet" van Chloé Zhao nu ook in de Britse en Australische bioscopen. De film wordt gedragen door een vloedgolf aan lovende kritieken en een sterke Oscar-buzz. Deze historische tragedie is een bewerking van de succesvolle roman uit 2020 van Maggie O'Farrell en duikt in een speculatief, diep emotioneel ontstaansverhaal van wat misschien wel het beroemdste toneelstuk ooit is. De marketing laat er geen gras over groeien: het is niet de vraag óf de film je zal raken, maar hoe hard de klap zal aankomen. Wij zochten uit of die belofte wordt waargemaakt.
Agnes centraal: De adembenemende vertolking van Buckley
"Hamnet" wordt ongetwijfeld gedragen door een fabelachtige prestatie van Jessie Buckley als Agnes Shakespeare (geboren Anne Hathaway), de eigenzinnige en onconventionele echtgenote van de opkomende toneelschrijver. Buckley zet een gelaatstrol neer die door velen wordt omschreven als elementair en heroïsch; ze is een natuurkracht die de film stevig verankert. Haar rauwe, hartverscheurende weergave van moederlijk verdriet na het verlies van haar zoon Hamnet wordt herhaaldelijk "zielverscheurend" genoemd. Reacties op platforms zoals Reddit en Letterboxd bevestigen de enorme emotionele impact, waarbij kijkers openlijk toegeven stapels zakdoekjes te hebben versleten tijdens de voorstelling.
Het is een meeslepende rol die Buckley inmiddels al een Golden Globe, een Critics’ Choice Award en een Oscarnominatie voor Beste Actrice heeft opgeleverd. Toch is dit soort intens, visceraal acteerwerk niet onomstreden. Er klinkt ook scepsis: sommige critici, waaronder wijzelf, vonden dat Buckley’s spel — evenals de expressieve vertolking van Paul Mescal als William Shakespeare — af en toe neigt naar het "theatrale" of "overspannen". Het schuurt soms gevaarlijk dicht tegen "Oscar-bait" aan. Hoewel de film zichzelf presenteert als een grootse meditatie over de helende kracht van kunst, zijn er kritische geluiden die de aanpak "manipulatief" of zelfs "uitbuitend" noemen. Voor wie op zoek is naar subtiele karakterstudies, voelt "Hamnet" soms alsof het de gewenste emotionele reactie iets te luid en nadrukkelijk dicteert.
De terugkeer van Zhao: Van Marvel naar het modderige Engeland
Chloé Zhao lijkt met deze film terug te keren naar haar kracht na de gemengde ontvangst van haar Marvel-uitstapje "Eternals". Waar "Eternals" werd geprezen om de beelden maar bekritiseerd om de complexe lore en speelduur (met een magere 48% op Rotten Tomatoes), brengt Zhao in "Hamnet" de elizabethaanse tijd tot leven met haar kenmerkende mededogen en nieuwsgierigheid. In samenwerking met auteur Maggie O'Farrell schreef Zhao mee aan het scenario, waarbij de focus bewust wordt verschoven van de beroemde toneelschrijver naar de kracht en offers van de vrouwen in zijn leven, Agnes in het bijzonder.
Visueel is de film een genot. Cinematograaf Łukasz Żal, bekend van "Cold War", geeft de film een heldere, bijna doorschijnende kwaliteit. De landschappen van Wales en Herefordshire zijn prachtig vastgelegd en de productie — van de modderige velden van Stratford-upon-Avon tot een minutieus nagebouwd Globe Theatre — voelt uiterst authentiek aan. Hoewel de visuele lofzang bijna universeel is, was er een enkeling die het camerawerk als "troebel en smoezelig" bestempelde, al staat die mening vrijwel op zichzelf.
De soundtrack van Max Richter, waarin zijn iconische "On the Nature of Daylight" een prominente rol speelt, versterkt de emoties onmiskenbaar. Hoewel effectief, voelt de inzet van dit specifieke stuk voor ons inmiddels wat clichématig of zelfs gemakzuchtig aan, zeker voor luisteraars die bekend zijn met zijn werk.
Shakespeare herschreven: Artistieke vrijheid of historische misser?
De kern van de film is de aanname dat de dood van de 11-jarige Hamnet (gevoelig gespeeld door Jacobi Jupe) de directe inspiratie vormde voor het meesterwerk "Hamlet". Dit is een fascinerende "historische fantasie", maar we plaatsen vraagtekens bij deze creatieve sprong. Hoewel de namen Hamnet en Hamlet in die tijd uitwisselbaar waren, wijst de wetenschappelijke consensus erop dat Shakespeare in de tussenliggende jaren andere stukken schreef. Door de tijdlijn zo strak te trekken, wordt "Hamlet" in de film gereduceerd tot een therapeutisch instrument, wat het stuk voor sommigen wellicht "kleiner" of minder gelaagd maakt.
Historici wijzen erop dat "Hamlet" gebaseerd is op de veel oudere legende van Amleth. Hoewel thema's van rouw overal in Shakespeare's werk doorsijpelen, heeft hij nooit een directe link met zijn zoon bevestigd. Sommigen zien zijn verdriet eerder terug in King John of in de tweelingproblematiek van Twelfth Night.
Bovendien kent de film, ondanks het sterke visuele ontwerp, enkele historische schoonheidsfoutjes. Kijkers met een scherp oog merkten anachronistische dialogen en een twijfelachtige tijdlijn voor vroege werken zoals "Romeo & Juliet" op. Ook Agnes' "bos-mystiek" voelt soms wat modern en geforceerd aan voor de 16e eeuw. Een opvallend specifiek kritiekpunt van een recensent was daarnaast dat de acteur die Hamlet speelt in het toneelstuk-binnen-de-film "vreselijk" was.
Ondanks deze kanttekeningen is de slotscène in het Globe Theatre een krachtige en louterende ervaring. Hier komt de meditatie over het omzetten van persoonlijk leed in universele kunst werkelijk tot zijn recht.
Ons oordeel: Een emotionele uitputtingsslag die geduld vraagt
"Hamnet" is geen gemakkelijke kost. De film is bewust traag — door sommigen zelfs omschreven als een "loodzware zit" — en vraagt om een aanzienlijke emotionele investering zonder veel verlichting van het centrale thema: verlies. De reacties van het publiek zijn verdeeld: waar de één het "overhyped en deprimerend" vindt, noemt de ander het "extreem krachtig en ontroerend". Het is duidelijk een film die de kijker door de emotionele mangel haalt.
Toch vinden wij dat de uitzonderlijke acteerprestaties van met name Jessie Buckley, de schitterende beelden en de diepe verkenning van rouw en kunst de film tot een belonende ervaring maken. Voor wie openstaat voor een film die de emotionele weerbaarheid op de proef stelt en houdt van rijk gelaagde historische drama's, is "Hamnet" essentiële kost. Het is een prachtig gemaakte film die zijn lof grotendeels verdient, ook al voelt de opzet om je hart te breken soms net iets te doelbewust. Wees gewaarschuwd: de film slaagt glansrijk in die missie.
Reacties