Strategische zet: Apple en Nvidia overwegen Amerikaanse chipproductie bij Intel

Verschuivende verhoudingen: Apple, Nvidia en Intels risicovolle gok op Amerikaanse chipproductie

In de halfgeleiderindustrie gonst het van de geruchten: techgiganten Apple en Nvidia zouden in gesprek zijn met Intel om een deel van hun processorproductie en assemblage onder te brengen in Amerikaanse fabrieken. Deze samenwerking, die mogelijk in 2028 van start gaat, is veel meer dan een zakelijke overeenkomst. Het is een strategische heroriëntatie van de wereldwijde toeleveringsketen. Onder druk van geopolitieke spanningen, de roep vanuit Washington om lokale productie en de dreiging van hoge importheffingen, overwegen deze marktleiders samenwerkingen die voorheen ondenkbaar waren. De beurs reageerde direct: de aandelen van Intel klommen in de voorbeurshandel, gedreven door de hoop op een broodnodige impuls voor de geplaagde chipfabrikant.

Toch is een zekere mate van realiteitszin geboden. De plannen van Apple en Nvidia zouden zich in eerste instantie beperken tot "low-volume, low-tier en non-core" productie. Met deze voorzichtige aanpak willen zij de risico's van massaproductie beperken en, belangrijker nog, hun cruciale relatie met hun huidige hoofdpartner TSMC niet in gevaar brengen. Ondertussen toont Intel-CFO David Zinsner vertrouwen in de eigen koers; hij kocht afgelopen maandag, 26 januari 2026, persoonlijk aandelen in het bedrijf.

Apple’s beheerste terugkeer naar de invloedssfeer van Intel

De gerapporteerde interesse van Apple richt zich op de productie van instapmodellen uit de M-serie, bedoeld voor prijsbewuste laptops en tablets zoals de MacBook Air en iPad Pro. Op dit moment rollen deze chips nog bij TSMC van de band, maar ze worden als minder bedrijfskritisch beschouwd dan de krachtige A-serie voor de iPhone of de high-end M Pro- en M Max-varianten.

Hoewel de focus op 2028 ligt, suggereren analisten zoals Ming-Chi Kuo dat de productie van deze minder complexe M-chips al medio 2027 zou kunnen starten. Dit is een opmerkelijke stap, aangezien Apple tussen 2020 en 2022 juist de volledige overstap maakte van Intel-processors naar eigen Apple Silicon. In deze nieuwe opzet zal Intel de chips overigens niet ontwerpen — ze blijven gebaseerd op de Arm-architectuur van Apple — maar enkel fungeren als fabrikant, waarbij gebruik wordt gemaakt van Intels aanstaande 18A-procedé.

Apple overweegt specifiek de 18A- of 14A-technologie van Intel voor chips die bestemd zijn voor de Amerikaanse markt. Om aan de Amerikaanse richtlijnen te voldoen, moeten zowel de productie van de siliciumwafers als de uiteindelijke verpakking (packaging) op eigen bodem plaatsvinden. Analisten van GF Securities vermoeden dat de Apple M8 de eerste realistische kandidaat is voor de 14A-node, terwijl analist Jeff Pu zelfs speculeert over de productie van A21- of A22-chips voor de standaard iPhone-modellen vanaf 2028. De grootste uitdaging voor Apple wordt het overzetten van hun microarchitectuur naar de procedés van Intel zonder in te leveren op prestaties. De kwalificatie "low-volume" benadrukt dan ook het experimentele karakter van dit project.

Nvidia’s strategische inzet op onderdelen voor Feynman-GPU’s

Ook Nvidia onderzoekt de mogelijkheden bij de foundry-tak van Intel. Het plan is om delen van de I/O-dies voor de toekomstige Feynman-GPU’s in de VS te laten vervaardigen via de 18A- of 14A-technologie. Deze stap volgt op een eerdere investering van 5 miljard dollar die Nvidia eind 2025 in Intel deed. Die investering werd destijds gezien als een reddingslijn voor Intel en een blijk van vertrouwen in hun productiemogelijkheden voor datacenters en pc-producten.

Hoewel de kern van de Feynman-architectuur — de opvolger van de Rubin-generatie — waarschijnlijk bij TSMC blijft, wil Nvidia tot 25% van de geavanceerde assemblage laten uitvoeren in Intels fabrieken in New Mexico, gebruikmakend van de EMIB-technologie. Net als bij Apple gaat het hierbij om niet-essentiële componenten in relatief kleine volumes.

Er zijn echter technische kanttekeningen. Experts van Tom's Hardware wijzen erop dat de EMIB-technologie mogelijk niet toereikend is voor het enorme stroomverbruik van de Feynman-GPU’s, dat naar schatting tussen de 5 en 6 kW ligt. Voor dergelijke vermogens is geavanceerde spanningsregulatie nodig die EMIB wellicht niet kan bieden. Een overstap naar Intels Foveros Direct 3D-packaging zou bovendien een ingrijpend herontwerp van de GPU vereisen, wat kostbaar is vergeleken met de beproefde CoWoS-oplossingen van TSMC. Hoewel Intel profiteert van de capaciteitsproblemen bij TSMC, blijven de technische drempels voor high-power chips aanzienlijk.

Geopolitieke wind en de noodzaak tot diversificatie

De plannen van Apple en Nvidia komen niet voort uit een technologische plotselinge ingeving, maar zijn het resultaat van een veranderende wereldorde. De belangrijkste drijfveren zijn:

• Geopolitieke risico's en politieke druk vanuit de Amerikaanse overheid om de chipindustrie terug naar eigen land te halen.
• De dreiging van importheffingen op buitenlandse chips, waarbij functionarissen zoals Howard Lutnick hebben gezinspeeld op tarieven tot wel 100% voor bedrijven die niet in de VS investeren.
• Capaciteitstekorten bij fabrikanten zoals TSMC, die moeite hebben om te voldoen aan de enorme vraag naar AI-chips en geavanceerde packaging.
• Een dringende behoefte aan risicospreiding om minder afhankelijk te zijn van één enkele regio of fabrikant in een onvoorspelbaar mondiaal klimaat.

Deze zogeheten "dual-foundry" strategie is bedoeld om de continuïteit te waarborgen. Voor TSMC hoeft dit overigens geen ramp te zijn; het afstoten van minder winstgevende orders kan de politieke druk in de VS verlichten en beschuldigingen van een monopoliepositie voorkomen.

Intels ambities en de vertraging van de 14A-node

Intel wil een wereldspeler worden in de foundry-markt, maar de weg daarheen is hobbelig. De cruciale 14A-node lijkt vertraging op te lopen. Waar eerder werd gesproken over massaproductie in 2028, wijzen recente rapporten van DIGITIMES op een verschuiving naar 2029 voor de eigen productie en mogelijk pas 2030 of 2031 voor externe klanten. Bottlenecks in de financiering en de bouw van nieuwe fabrieken zijn hiervan de oorzaak. Dit werpt een schaduw over de streefcijfers van Apple en Nvidia voor 2028.

Intel-topman Pat Gelsinger bevestigde onlangs dat twee grote klanten de 14A-specificaties momenteel evalueren. Gezien de beperkingen van het huidige 18A-proces, hangt het succes van deze samenwerkingen grotendeels af van de tijdige beschikbaarheid van 14A. Het 18A-procedé moet in de tweede helft van 2025 op volle toeren draaien en belooft betere prestaties per watt dan de huidige standaarden, al blijft de concurrentie met TSMC's N2-node moordend op het gebied van dichtheid en kosten.

Onbevestigde berichten en de weg naar de toekomst

Het is belangrijk te benadrukken dat noch Apple, noch Nvidia deze plannen officieel heeft bevestigd. Er blijven grote vragen openstaan, zoals de vraag of Intel in 2028 inderdaad over voldoende capaciteit beschikt voor derden. Het is niet ondenkbaar dat Nvidia uiteindelijk besluit te wachten tot TSMC haar eigen geavanceerde verpakkingsfaciliteiten in de VS heeft voltooid, om zo een kostbaar herontwerp voor Intel-technologie te vermijden.

Hoewel dit nieuws een opsteker is voor Intels ambities en de huidige beurskoers, zal de uiteindelijke waarde liggen in de uitvoering. De komende jaren zal moeten blijken of deze "low-tier" samenwerkingen de opmaat zijn naar een structurele verschuiving in de chipwereld, of dat ze beperkt blijven tot een geopolitiek noodzakelijk experiment. We blijven de ontwikkelingen nauwgezet volgen om te zien of Intel haar ambitieuze beloften kan waarmaken.